231. Əgər çox sevdiyimiz bir yaxınımızı itirsəydik, və texnologiya və süni intellekt o nöqtəyə çatsaydı ki, biz bir şəkildə o insanın bütün xarakteristikasını, düşüncə tərzini, ən xırda genetik detalını belə süni intellekt üzərinə yükləyib eyni o insan kimi düşünən, reaksiya verən, emosionallığı olan, qısası daxilən və zahirən eyni həmin insana bənzəyən kopyasını yarada bilsəydik, indi biz bu yaradılanı həmin insanın özü olaraq mı qəbul eləməliyik, yoxsa kuklası və ya klonu olaraq mı?
indi bütün digər aspektləri və elmi tədqiqatları bir qırağa qoyuram, bu ölünü diriltmək adlandırıla bilər?
Məntiqən, düzdü, o şəxsin özü tərəfdən baxanda o sağ qala bilmədi, mən öldüm dedi və həyata gözlərini yumdu, yəni ilk baxışda yaradılan onun klonudur, ok. Lakin bizim tərəfimizdən baxanda işlər dəyişir. Adam mərhumun bütün intellektual, emosional səviyyəsini, xarakteriskasını, düşüncə tərzini, özünü ifadə etməsi formasını, hər bir xırdalığını özündə təcəssüm etdirir, onu bizimçün mərhumdan ayıran nədir onda? Hətta emosionallıq edib "yox, klonu-mlonu lazım deyil, onun yerini doldurması, onun həyatının son bulduğunu bizə cover etməsi və unutturması lazım deyil" falan demək həqiqətən məntiqlidir mi?