6. Çərşənbə axşamı idi, uşaqlarla kursdan qayıdırdıq, dedik 28-ə gedək, çay içək, söhbət edək. Telegramdan saat 2 yə qalmış msj gəldi ki, az sonra prezidentin xalqa müraciəti olacaq. Hərəmiz bir mülahizə yeritdik; yəqin, füzulinin tam azad olması xəbəridir ya cəbrayılın kəndləridir. Mən də isə elə bir hiss vardı ki, zəngilanla qubadlının azad olması xəbərin verəcək. Vaxt dayanmışdı demək olar ki. 1 saat sonra müraciət başladı. Prezident öncə məhv edilmiş düşmən texnikalarının siyahısın oxudu, sonra isə cəbrayılın, füzulinin və xocavəndin azad edilmiş kəndlərinin adlarını açıqladı. Ardınca isə " ordumuz zəngilan rayonuna da daxil olub " cümləsini işlətdi. Ondan sonrasını eşidə bilmədim: bir anlıq duruxdum, həyacanlandım, kövrəldim. Özüm zəngilanlı deyiləm, amma niyə bu qədər sevinmişdim, niyə kövrəlmişdim bilmirdim. Bir də gördüm hamı kafedə əl çalır; zəngilan şəhəri də azad olmuşdu. Sonra çölə çıxdıq, ənənəvi siqnal, qışqırıq, alqış səsləri şəhəri bürümüşdü..