33. Uzun müddətdir ki, harasa hansısa iş arxasınca gedirəmsə sonuna qədər gözləyirəm və çox zaman işi bitirmiş şəkildə rahatlıqla çıxmış oluram ordan və bəzən buna qarşı olan istehzalı gülüşləri görəndə 4 il əvvəl başıma gələn bir hadisə yadıma düşür və gülümsəyirəm ..

- Bir dəfə "Zolotaya Korona" pul köçürmə əməliyyat sistemiylə əlaqəli "BTB" bankın 28 filialına getdim. Gözləmə üçün məndən öncə nömrə götürən də qaqaş da iş vaxtının bitməsinə 25 dəqiqə qaldığını dedi. Baxdım ki, sıra nömrəm 17-dir. Açığı bir anlıq getməyi düşündüm amma sonra "itirəcək heç nəyim yoxdu" deyib, gözləməyə qərar verdim. Bəzən hansısa bir müştəri ilə 5 dəqiqədən çox zaman getdiyini gördüyümdə, mənə zaman qalmayacağını düşündüm. Sonra məndən öndə olan insanlar vaz keçib, getməyə başladılar. Onlar getdikcə mənim növbəm yaxınlaşırdı. Son 4 dəqiqə qalmış mənim növbəm çatdı. Və qısa zaman kəsiyində işim də həll olundu. Sonra düşündüm ki, içini sikim, bu həyatın özüdür. Biz vazkeçdikcə yerimizi başqalarına veririk. Bizim əlçatmaz sandığımız o arzular bir çoxunun həyat tərzidir. Demək ki, problem elə özümüzdədir. Biz yerimizi başqalarına verərək məğlub oluruq. Ondan sonra nə olursa olsun söz verdim özümə ki, yerimi başqalarına verərək məğlub olmayacam.