186. Uşaq vaxtı yatmıyanda, yemək yeməyəndə və ya sözə baxmayanda "torbalı kişi səni aparacaq" deyirdilər. inanmırdım. Sonra 3 aylıq nənəmgilə köçdük. Hər gün Onların məhləsindən keçən dayı var idi. Bildiyin məmmədağa idi. Psixoloji problemləri var idi. Şansa bax ki əlində nəsə ağır torba daşıyırdı. Bu da danışmağı zad düzəməlli deyildi, məsələn:
-Ətağa bazar hardadı?
- Məm nə bülüm hardadı, oğraşun birü oğraş, dır vızğırt alə
-???
Yəni belə, sözləri səhv tələffüz edərək və bol söyüş ilə danışırdı. Məni də aparmışdılar dayının yanına ki "yemək yemir". Dayı da belə demişdi:
-Oğraşun biri oğraş, yeməyünü ye ala ğəhbə, yiməsən səni dağudacam blet.
Uzağı 4 yaşım var idi, az qala altıma sıçmışdım day qorxduğumdan. Təqribi 6 yaşıma qədər bu torbalı kişi qorxusu ilə yaşadım, birdən yemərəm, yatmaram məni dağıdar