Arada öz doğma atama baxıb fikirləşirəm bu adam necə mənim atamdı aq? Bir dənə olsun bir ortaq nöqtəmiz yox, dünyagörüşü desən heç yox. Az qalıb 40 ildir kənddən Bakıya köçüb amma heçnə dəyişməyib. bir adamın dünyagörüşü artar, dardüşüncəli olmaqdan çıxar.Amma mənim atam elə bil 19 əsrdəki mentalitetdə, fikirlərdə qalıb sanki heç cür qıjı fikirlərindən əl çəkə bilmir.insan təəssüf ki öz doğma valideynlərini seçə bilmir və buda pox kimi bir həyata sahib olmağa gətirib çıxarır.
şərhlər: