29. Nietzschenin bir sözü vardı, ümid ən böyük zülmdür. Çünki o sadəcə işgəncənin zamanını uzadır idi deyəsən. Xəyal qurmaq da ümiddən qaynaqlanır. Bəlkə bir gün imkansız da olsa yaşanar deyə düşünürük. Olmayacağını bilmək isə yuxarıdakı sitatı təsdiqləyir.
Başlığın ikinci hissəsinə gəldikdə isə, burada da cemal süreyyanın mutlu uyumak lazım azizim. Madem uyku yarı ölüm halidir, o zaman mutlu ölmek lazım. Her gece sözünü xatırlayırıq. Ümid etmək isə bütün xoşbəxtliyi sovurub aparır.
Fikrimi tam ifadə edə bilməmiş ola bilərəm. Amma bunu yazmağı istədim. Hər nəysə..