40. günlərin bir günü friedrich nietzsche şəhərdə gəzirmiş. yolda yeriyərkən insanların eyni yerə toplandığını görən nietzsche nə məsələ olduğunu görmək üçün həmin yerə yaxınlaşır. gördüyü mənzərə isə nietzsche'ə çox təsir edir, deməli bir nəfər öz atını tərpənmədiyi üçün dayanmadan qamçılayır. at o qədər yorğundur ki nə qədər qamçılansa da özündə güc tapa bilmir. ətrafdakı insanlar da adam qamçıladıqca daha da həyəcanlanırlar və adamı cəsarətləndirirlər. axırda vəziyyət o yerə gəlir ki at qamçı zərbələrinə dözə bilmir və yerə yıxılır. bunu görən nietzsche qaçaraq atın boynuna sarılıb ağlamağa başlayır. bütün kitablarında ürəyi yumuşaqlığı zəif bir xüsusiyət kimi qələmə verən bu adam oradaca dəli olur və həyatının sonuna qədər susaraq dəlixanada yaşayır.