5. bu gün papağı əlimə götürdüm və kövrəldim. axı axırıncı dəfə papaq atdığımın üstündən 6 il keçib və mən hələ də bu dolbayob yerdə ilişib qalmışam və novruz bayramını, həmçinin digər bayramları da adam kimi keçirə bilmirəm. ailəmlə bir stol arxasında oturub anamın bişirdiyi plovdan yeyə bilmirəm. bir gün bu zəhrimara qalmış yerdən qurtulacam və mən də novruz bayramını adam kimi qeyd edəcəm. ətrafımda ailəm və sevdiklərimlə. mən də papaq atacam. hələlik isə artıq 7ci ildir ki, ancaq zəng edib tebrik etməklə kifayətlənə bilirəm. * nə var ee darıxmışam da :(

edit:
blyaa indi əvvəlki həyəcan da qalmıyıb e :( əvvəl novruz yaxınlaşanda tonqaldan tullanmaq, papaq atmaq həvəsi ilə alışıb yanırdıq. bu zibilə qalmış yer onu da əlimdən alıb!