3. 20ci əsrin ikinci yarısında özünü daha çox göstərən ədəbi cərəyan. postmodern ədəbiyyatın əsasında "indiyə kimi yazılabiləcək bütün mətnlər yazılıb və artıq bütün yazdıqlarımız keçmişdəki bir əsərə bənzəyəcək, buna görə də biz keçmişdə yazılan bütün əsərləri material kimi istifadə etməli və bunları birləşdirərək orjinal bir əsər ortaya qoymalıyıq" düşüncəsi dayanır. buna görə də postmodern romanın əsas elementi mətnlərarasılıqdır. bəs mətnlərarasılıq nədir? mətnlərarasılıq əsərdə başqa bir əsərə gizli və ya açıq şəkildə istinad edilməsidir. məsələn epiqraflar açıq bir mətnlərarasılıq nümunəsidir və əsasən yazıçı özündən əvvəlki yazıçılara hörmət əlaməti olaraq edir. gizli mətnlərarasılıq isə oxuyucunu oyuna daxil etmək üçün edilir. məsələn orhan pamukun "qara kitab"ını oxuyan bir oxuyucu əsərin quruluşunda oğuz atayın "tutunamayanlar"ı ilə olan bağlantısını qurduqda özü də bundan zövq alır "tutunamayanlar"ın isə james joyceun "ulysses"ilə olan bağlantısını xatırladıqda bu zövqü iki qat artır. həmçinin postmodern romanlarda zaman oxu da yoxdur. belə ki yazıçı zamanda a nöqtəsindən b nöqtəsinə getmək əvəzinə bir çox nöqtə seçir və bunların içində qeyri-nizami hərəkət edir. məsələn william faulkner "the sound and the fury" əsərində ilk parça 7 aprel 1928də ikinci parça 2 iyun 1910da üçüncü parça 6 aprel 1928də sonuncu parça isə 8 aprel 1928də keçir. bunu da qeyd etmək lazımdır ki kitabın ilk hissəsi əqli problemli bir şəxsin gözündən yazılıb və bu əsərin dilində də özünü göstərir, buna görə də bu kitab dünyanın ən ağır kitablarından biri sayılır. yəni postmodern ədəbiyyat asan oxunacaq bir janr deyil və oxuyucunun rahat olduğu mövqeydən çıxmağını və kitaba zaman sərf etməyini istəyir.