4. Gecə ağıla gələn gicgicə düşüncələrdir. Bəzən adamı ağladır* oxuyanları düşünərək yazdım. Mən ağlamağı bacarmıram nədənsə , bəzən gülməkdən nəfəs almağa qoymur, bəzən də utancdan yerin dibinə soxub kaş belə etməyəydim/deməyəydim dedirtir. Məsələn bayaq ağlıma avtobusda yer vermədiyim üçün mənə baxışları mental basqı edən qorxulu qoca qadın ilə aramda keçən qəribə dialoq gəldi
Q: *qorxu dolu baxışları ilə məni süzərək* nə gəşəng saçların var özün burdurmusan?
M: yox anadangəlmə belədi

Bu an mən başqa söz də işlədə bilərdim amma niyə anadangəlmə sözünü işlətdim axı?? O sualdan sonra qəribə bir sakitlik oldu aramızda. Arvad da tərslikdən oturacaqlar dolu olmasına rəğmən ayaqda duran tək insan olmasına rəğmən başımın üstündə durmuşdu. Gözləri məndən başqa heç bir yerə baxmırdı. Məni tər su basmışdı və düz üzü yola heç yerı çevrilmədən baxmağa çalışırdım. Dedim ki ayağa durub yer verim çıxım gedim arxa tərəflərə amma arvad mənə otur dedi. Axırda ilk iş tanımadığım dayanacaqda düşüb sonrakı avtobusa mindim. Arvad cadugərlərə oxşayırdı amk. Mənə baxarkən gözlərini belə qırpmırdı. Çox stresli idi