3. azərbaycan inqilabçılarının bu hərbi "əməliyyata" qarşı yanaşması "inqilabçı məğlubiyyətçilik" * revolutionary defeatism nöqtəsində olmalıdır. ilk öncə, azərbaycan işçi sinifi bu müharibənin onların müharibəsi olmadığını, imperialist hiyerarxiyada üstlərə çıxmağa çalışan iki imperialist dövlətin hakim sinifinin müharibəsi olduğunu anlamalıdır. ikinci qarabağ müharibəsindən də göründüyü kimi, müharibə üçün istifadə edilən sərmayə əməkçi xalqın tərindən yığılmışdır. siyonist israillə flörtləşmə səviyyəsində olan münasibət müharibə vaxtı pik nöqtəsinə çatdı. müharibədə ölən şəhid ailələrinə, yaralanan qazilərə verilən "dəstək" göz qabağındadır.
hər iki ölkənin işçi sinifi və inqilabçıları öz dövlətinin məğlubiyyəti üçün propoqanda aparmalı və imperialist müharibəni daxili müharibəyə çevirərək inqilabçı zəmini hazırlamalıdır.