39. Onunla bir qatarda idik. Mən metronun basabasında qatara düz qapının ağzında tanımadığım bir insanın sinəsinə sıxılmış vəziyyətdə onu sağımdan bir az uzaqda digər qapıya söykənmiş gördüm. Ona qarşı artıq məyus və ümidimi itirmişdim
O mənimçün artıq yad idi.
bir neçə saniyə baxışdıq və heç nə olmamış kimi başımı çevirdim. Növbəti stansiyada o qatarı tərk elədi.
Mənim sadəcə bədənim yox, ürəyim də əsirdi. Özümə gəlməyim, dərsə gecikməmək üçün qaçmağa başladığım anadək çəkdi.