8. başı qapazlı millət olmağımızdır. yuxarıda sadalanan hər şeyin səbəbi mənə elə gəlir ki, bundan irəli gəlir. bütün tarix boyu əzilən, başına vurub konfeti alınan bir ölkə və millət olduğumuz üçün özümüzə qarşı inamımız, etiraz edə bilmə qabiliyyətimiz, şikayətimizi dilə gətirmə bacarığımız yoxdur, əziliriksə, buna qarşı səs çıxartmırıq, çünki heç vaxt çıxartmamışıq. biz həmişə bizim axmaqlığımızdan istifadə edən bir qəhrəman gözləmişik ki, o bizi səsləsin, ondan sonra küçələrə tökülüşək (baxma: 1993). bu da öz içimizdə passiv aqressiv olub çölə yaltaqlanmağımıza, içimizdəki aqressiyanı başqaların həyatına paxıllıq eləməklə, ona-buna söz atmaqla, gənclərin həyatını qaraltmaqla çıxarırıq. əyləncəli, xoş, uğurlu həyat yaşayan adamları görməyə gözümüz yoxdu.

tarixdən dərs çıxarmırıq. azərbaycanlıların əksəriyyəti də nə ölkəsini, nə də millətini sevir. kim nə edirsə, ölkəni daha da aşağı batırmaq üçün edir. ona görə də geridə qalmağa məhkumuq.