122. Ana

Nə qədər acı danışmışam qışqırıb deyə,
Vaxt var idi deyirdim, axı vurursan niyə,
Məni vuran o həmin əl, indi qalxmır göyə,
Anamı qocaltma zaman insafın olsun.

Dərdlər yağış mən çətirdim, heç olmasa
Azda olsa dərs, ibrət götürdüm heç olmasa,
Yeniyetmə uşağ ikən atamı itirdim heç olmasa
Anamı qocaltma zaman insafın olsun.

Günəşim qürub edib kədərli payızımda,
Sətirlər və sözlər qan ağlayır kağızımda
Vaxt gələcək bu sözdə qalacaq ağzımda,
Anamı qocaltma zaman insafın olsun.

Cənab(no_name_0505)