128. Həyatının ən böyük məyusluğu olduğum şəxs. Uşaq olanda yanında gəzdirməyə utanırdı. Mənimlə oyun oynamazdı. Camaat içində məni oğlu deyə tanımazdı. Getdiyi heç bir məclisə götürməzdi. Böyüdüm bu yaşıma qədər qucaqlayıb da öpüb də cibimdən pulumu evimizdən yeməyi əksik etməyib ancaq bunu sevgidən etmir yazığı gəldiyindən edir. Gözlərinə hər baxanda hiss edirəm bunu. Bağışla məni ata heç vaxt camaatın uşağı ola bilmədim.