72. Artıq 23 apreldir, sevgilim. Səninlə tanışlığımdan 2 il olur. O vaxtlar bir gün bir-birimizi sevəcəyimizə inanmırdım, çox yaxın dost idik, amma bəzən o qədər yaxın idik ki, sanki sevgiliydik. Bəlkə də bir-birimizi sevməyə bu qədər yaxın olmamız səbəb oldu. Bilmirəm, ancaq demək istəyirəm ki, səni sevdiyimə görə heç vaxt peşman olmayacağam. Daha əvvəl kiminsə məni sevdiyini bilmirəm, amma mənim tanıdığım və məni sevdiyini hiss etdiyim ilk insan sən oldun. səninlə uzaq məsafədə olduğumuza görə görüşə bilməsək də, səninlə sadəcə telefonla belə danışanda belə çox xoşbəxt olurdum. Halbuki ilk ayrılığımıza da bu uzaq məsafə səbəb oldu... yaxşı deyildin, ruhən pis günlər keçirirdin, nə etdiyini heç anlamırdın və sonda ayrılmaq istədin ...Çalışdım, saatlarla yazdım ayrılmamaq və bir yerdə olmaq üçün amma xeyri olmadı fikrindən dönmədin. Sonradan yenidən bir araya gəldik, bu dəfə də elə oldu, səhvlərimizi heç vaxt düzəldə bilmədik.