2. getməyə o qədər də həvəsli olmadığın bir yerə gedirsən, üstündə götürdüyün çantan və s. hər şey hazır, tam da qapıya yollanarsan ki, astanada bu çəhrayı pox hiss səni tutar-buraxmaz, oturub 5-10 dəqiqə pəncərədən yerə paralel vuran günəş şüalarına baxarsan. çox vaxt sübh tezdən baş verdiyi yalın bir gerçəkdir, yəqin ki səhərin; uzaqdan bərq edən pozitiv sarı günəşin verdiyi xoş hiss sənin qara qüssənlə qarışıb, bulanlıq, yuxuvari bir sintez əmələ gətirdiyi üçün. ağlına heç bir fikir də gəlmir amma sən düşünürsən, xoş bir melanxolik komfortu var.

O an mənzərən belə bir şey olar:


qulağında da bunun kimi nəsə: