2. Bu film ismayıllı rayonunda, anamın və onun ailəsinin doğulduğu kənddə çəkilib. Mənim də uşaqlığımın önəmli hissəsi bu kənddə keçib. Kənd soveti olan babamın "ofisi", məscid, anası kor olsa da bizi tanıyıb bağrına basan Samranın evi, hamısı uşaqlığımda, yayları keçirdiyim yerlərdir. Kənd doğrudan da, tərk edilmiş kənddir. indi 3 ya 4 ailə qalar ya qalmaz. Əsas da 2000ci illərin əvvəllərindən burada yaşayanlar rayona ya da Bakıya köçüblər. Yadımdadı ki, xalamuşaqları ilə tərk edilən evlərə girirdik, qorxu kinosu səhnələri canlandırırdıq.
Film özü isə yaxşı olmayan aktyorluq, həddindən artıq uzadılmış səhnələr, problemli səs rejissorluğu ilə ortalama bir filmdir. Daha çox arthouse filmidir. Sinematoqrafiyası və metaforlar əla idi. Müasir Azərbaycan filmləri üçün, öz fərqliliyi ilə nümunə olmalıdır.
Bir də sondakı Guevera şəklini başa düşmədim. Yəqin ki, qadının tək başına bütün orduya qarşı gəlməsi ilə bağlıdır.