5. (bax: sakit uşaq olmaq)

daha çox insanlarla danışma ehtiyacı duymayan, sakit səssiz, soyuqqanlı görkəmə sahib, hər zaman fikirli görünən insanlara cəmiyyətin taxdığı etiket. huyda kimi görünərlər, ancaq səni hər zaman düşündürəcək şeylərin olması o qədər də yaxşı deyil. Ruhunun Heç kimin heç kimi anlamadığı dünyada söz nəyə gərəkdir kimi şeir cümləsi ilə uzlaşdığı adamlar.

Bir də bunları içərkən görün. Mənim bir dostum var tam belədi. Deyir; onsuz da heç vaxt danışmıram, qoyun bir dəfə içmişəm başınızı, beyninizi xarab edim. Danışım, nə danışdığımın fərqi var ki? Deyəsən onlar üçün ağıllı başlı bir cümlə qurmaq öz əvvəlki dadını itirib. Danışmaqdan uzaqlaşma səbəbləri də budur elə. Yəqin ki, "kayfulla" sözcüyünün fikrini çəkəcək qədər çarəsiz və ciddidirlər. Ama edəcək bir şey yoxdu. gərək insanlara qarşı səslənişlərimizdə diqqətli olaq. -*