242. maraqlı bir hekayə danışacam.
dünya müharibələrinin birində, ingilis əsgərləri iran ilə müharibə zamanı, gəlir azərbaycanın bölgələrindən birində düşərgə salır. nəysə bunlar yerləşirlər bura, 1 ay, 2 ay görürlər ki yox e bu belə olan deyil, qadın lazımdır bunlara (bax: )

əsgər yanıqlığı . və xəbərdardırlar ki, azərbaycan qadınları, evlənmədən "vermir". qərara gəlirlər ki bunlar evlənsinlər. 1 ay içində xırda bir kənddə onlarla evlilik olur. uşaqları dünyaya gəlir. nəysə dəclə axır fərat dayanır, müharibə bitir. vaxt gəlir, əsgərlərin ölkələrinə qayıtmağa. paravoza minirlər, qadınlar utanmasın, narahat olmasın deyə də, uşaqları ilə onları ən arxa vaqona yığırlar. ağlaşma, valideynlərlə sağollaşma bitir. mühərrik işə düşür, bütün vaqonlar ilərləməyə başlayır. ən arxa vaqondan başqa. sonra üzə çıxır ki, ingilis əsgərləri bilərəkdən, arxa vaqonu paravoz dəstəsindən ayırıblar. beləliklə də bizim qadın baş qəhrəmanlarımız qalırlar geridə. ana bacı kompleksimiz də belə hadisələrdən irəli gəlir.