84. haqqında düşünməyi dayandırıb həyata keçirməli olduğumu özümə təlqin edib dursam da istəyirəm bu başlığa həmin o düşündüklərimi yazım, ümidvaram bir gün o təlqinlər nəticə verər də, bu entrydən daha faydalısı ilə təkrar başlığa geri dönərəm.

həyatımda gördüyüm ən böyük kütləvi stokholm sindromunun səbəbkarı olan bu lənətli şeyin ən güclü tərəfi çoxşaxəli bir əsarət formasına sahib olmasıdır, zəhər səni həm psixoloji həm fiziki asıllıqla ağuşuna alır. həm qanını nikotinlə təmin edir həm də dərdinə şərik olur, həm ciyər liflərini həm də əsəbini və fikrini dağıdır, həm ömrünü qısaldır həm də vaxtını alır. həm bədəninlə kontaktdadır həm də düşüncələrinlə. bu, sözün əsl mənasında toksik olan münasibətin bu qədər dərinə işləməsi, onu öz psixologiyamıza da calamağımızla əlaqədardır. o olmadan içki, çay, yeməklər mənasızlaşır, bəzən yediyin yemək yox ondan sonra çəkəcəyin sigaret sənə daha dadlı görünür. halbuki o gözəlim dolmanı daha çox sevirsən, asılılıq o qədər dərindir ki, sevdiyin şeylərə qarşı gözündən pərdə asdırır. sırf buna görə tərgidilməsi bu qədər çətindir məncə, sevilən hər şeydə olduğu kimi. bucür dərinləməsinə sevgi və ya asılılıq hər cür ikitərəfli əlaqədə keçərlidir elə bil. necə ki, ortalama bir ana fərd öz körpəsini bu qədər sevir, o da elə. çünki həm bədənilə aylar çəkən periodda onunla fiziki əlaqə qurmuş olur həm də psixoloji olaraq qarşısındakının onun körpəsi olduğunu bilir və təmənnasız olaraq sevir. və ya digər misal kimi; cinsi əlaqə və sevgi. sözüm ona əgər bir şey həm beyninə həm də içinə bir yol tapıbsa ondan qurtulmağın da çox çətindir sanki. nəysə ki, sigareti atıb getmək və ya ona xəyanət etmək yuxarıdakı misallardan daha məqbul davranış kimi görünür. ümid edirəm il bitmədən səni atıb gedə bilərəm, ya yetimxanana ya da atanın evinə.