3. axır vaxtlar çox danışıram. ağın çıxarmışam. ağ yalandır, zərərsiz yalandır deyib başın bağlamaq istəmirəm. xarakterimdə ciddi boşluqlar var. özümə, dostlarıma, ailəmə. çox vaxt danışdığım yalanlar məni həyatımda lazımsız adamlarla qarşı-qarşıya oturmağa qədər belə gətirib çıxara bilir. əlavə olaraq boş qalmış ümidlər, cavabsız qalmış suallar. cavabsız qalmış sualları yalan vədlərlə doldururam. yolun sonunda bizi nə gəzləyir, düşünməksizin yalan danışmağa məcbur qalıram. yalanlara məcbur edilirəm deyib şüvən qoparmaq da istəmirəm. problem elə özümdədir. danışdığım yalanların fəsadlarına dözəcək qədər də güclü deyiləm. çoxluq içində boş vərəq kimi hiss edirəm. problem təməldədirsə qurtdalamaq istəmirəm. bilmirəm, təbiətimdə yoxdu hərəkət edən bir şeylərin trayektoriyasını fərqli istqamətdə dəyişim. hələ ki, xoşdur desəm yalan danıımış olaram, ancaq, xoş olmasa da insanlarla arama məsafə qoymağı bacarmalı olduğumu öyrəndim.

əvvəl elə bilirdim sevgili və dostluq münasibətlərini fərqli şeylərdi. sevgili edinəndə daha çox yük altına girəcəyimi, dostluq münasibətlərinin isə azadlığa o qədər maşat eləməyəcəyini düşünürdüm. belə deyilmiş. verilən dəyəri boşa çıxarmaq düz hərəkət deyil. yenə də təbiətim belədi. zamanla daha çox soyuqqanlı olduğumu hiss edirəm. bu mövzuda da özümə yalan danışıram, güya insancılam, humanistəm zad.