142. Belə həyatımın heç bir yerində əskikliyini ya da vacibliyini hiss etmədiyim varlıq. Normalda özümü biləndən bəri heç vaxt "kaş atam olsa idi" deməmişəm indi də demirəm amma son vaxtlar fikirləşirəm ki atam olsa idi həyat necə olardı? Şəxsən bioloji atamın indi də atam olduğu alternativ bir dünyada yaşamaq istəməzdim. Rədd elə getsin o qaqaşı. Belə tam mənim xarakterimə uyğun bir ata istərdim. Bu gün idmanda müəllim yaxşı işləyirsən deyib saçımı balaca oğlan uşağının saçını silkələyərmiş kimi silkələdi * üstəlik afərin də dedi . Özü də ayrı-ayrı vaxtlarda düz 2 dəfə. indi gecənin bu saatına qədər hələ də özümü xoşbəxt hiss eləyirəm. Son 6-7 ayda baxdığım "silah düzəltmə" və "təbiətdə həyatda qalma" videolarının da təsiri ilə kaş belə şeyləri bacaran, bacarmasa belə mənimlə ortaya bir şeylər çıxarmaq istəyən bir atam olardı deyə düşünürəm * əslində bunların hamısını bacaran anam var amma 99% işdədi 1% də yatır . Ən azından uşaqlığım onunla futbol oynamaqla, oyuncaq silah düzəltməklə ya da maraqlı yerlərə (məs. Meşə, dağ və s.) gəzinti etməklə keçərdi. Mənə balaca oğlu kimi davranardı ən azından. Bəlkə də belə bir atam olsa idi indi daha həyatsevər idim aq. iki dəfə saçımın silkələdilməsinə normal reaksiya verərdim