1. Mənim riyaziyyata da nifrətim olub, riyaziyyat müəllimlərinə də. ilk öncə hansı baş verib, bilmirəm. Bir tək riyaziyyat müəllimimi bəyənmişdim. Qızıl kimi adamıydı. Qızıl adamın qızıl sözləri olar. Hazırlıq müəllimim idi, pis tələbə olmağıma baxmayaraq, əzməyə çalışmamışdı heç vaxt digər riyaziyyat müəllimlərinin əksinə. Tələbələrlə səmimi davranar və də o səmimiyyəti aşmayacaq pərdəni saxlayardı. Heç yadımdan çıxmaz, dərsin birində bizə qayıdıb "Bu həyatda çalışın özünüzə şans diləyəsiniz, pul yox. Titanik batanda sağ qalanlar varlılar deyil, şanslılar idi" demişdi. Əlbətdə bu söz, aforizma tək onun tərəfindən işlənməmişdi. Ancaq mən ilk ondan eşitmişdim, və bəlkə də həyatımı dəyişdirdi müəyyən nöqtələrdə. O gündən sonra özümə hər zaman şans dilədim. Olabilər, bəlkə həyatım 180 dərəcə dəyişməmişdi ancaq 179 dərəcə dəyişmiş olmağı belə kifayət idi. Kimi nöqtələrdə şanssızlıqlar yaşadım, kimi nöqtələrdə isə böyük şanslılıqlar. Heç önəmli deyildi. Əsas odur mən özümə şans dilədim və bəzən də gerçəkləşdi. Təşəkkürlər müəllim. Özü də ən yaxşı müəllimlərdən idi ölkədə. Nə qədər dəyəri bilinsə azdır.