1. son vaxtlarımda daha çox hiss etməyə başladığım hiss. Özümü Meursault'dan belə daha yad hiss edirəm. Bir anlıq qopma başlayır. Adımdan, soyadımdan, sifətimdən, ölkəmdən, cəmiyyətdən, ailəmdən, mənliyimdən və ən əsasıda düşüncələrimdən qopuram. Özümü bunların hamısına yad hiss edirəm. Özümü heç nəyə aid hiss edəbilmirəm. Daha öncə heç bu ölkədə doğulmamışam, bu cəmiyyətdə olmamışam, bu ailədə olmamışammış kimi hiss edirəm. Heç kimi tanımadığımı düşünürəm. Heç bu ölkədə daha öncə olmamış olduğumu düşünürəm. Bir anda birdən burada oluverdiyimi hiss edirəm. Necə oldu axı buradayam? Haradan gəldim? Bu insanlar kimdir? Bəlkə, bilərsiniz, hərkəsin uşaq vaxtı yaşadığı bir hiss var. Bir anda şüurunuzu qazanarsınız və hər şeyin fərqinə varmağa başlayarsınız. Bu sizin ilk fərq ediş anınızdır, ilk dəfə şüur qazandığınız andır. Mən bu hissi ikinci səfər olaraq üst boyutlarda yaşayıran. ilk hissimdə həyatı fərqinə varırdımsa, bu hissimdə şüurumun fərqinə varıram. Sizə bu hissin pis və yaxşı olduğunu tam izah edəbilmərən. Həmin an bütün əxlaqi dəyərlərimi itirmiş də olabilərəm, bir an ən əxlaqlı insan olub yalnız başınaykən belə qarışqanı əzəbiləməyən birisidə olabilərəm. O an ölüdən fərqsiz nəfəs alan birisi olduğumu düşünürəm. Nə mən heç nəyə aidəm, nə də heç nə mənə aiddir. Axı mən nə olan şeyəm ki iki qol iki qıçam var və başım var. Həmin anın verdiyi qəribəliklə birisini öldürədəbilərəm, özümü də problem çəkmədən. insanlarla qurduğum bütün hisslər çox boş gəlir, onlara qarşı hiss etdiklərim də. Özümə də qarşı hisslərim boş gəlir. Özüm özümə də boş gəlirəm. Özüm özüyündə özləşəbilmir. Özləşməsizlik. Özsüzləşmək. Özündənqopmacılıq.