41. birlikdə keçilən dərsin problemsiz olmasının səbəbinin "əxlaq" yox, "birlik və bərabərlik" olduğu liseylərdir(ya da liseylər idi). liseylərə hər il aşağı yuxarı 60 nəfər qəbul edilirdi və hər il siniflərdəki o 20 uşaq(3 sinif olurdu, a, b, c) yeni dərs ilində qarışdırılırdı. bu bir nüans. digəri və ən önəmlisi isə, heç siniflər bölünmədən, onsuz da ilk dərs ilinin(7-ci sinfin) artıq ilk yarımilinin bitməsinə az qalmış hamı bir-birini tanıyırdı, hər kəsdə yavaş-yavaş o yataqxana, birlik, hamı bir nəfər üçün deyimi formalaşırdı. a sinfindən birisi b sinfindən birisinə sataşırdısa, bütün sinif onların üstünə gedirdi. 8-ci siniflərdən biri 7-lərdən birinə sataşırdısa, o 60 nəfər 7 60 nəfər 8-in üstünə çullanırdı. həmçinin daha yuxarı siniflər həmişə aşağı sinifləri qoruyurdu. başqa məktəbdən birisinin lisey uşağı ilə davası düşürdüsə, artıq o uşaq yox kimi bir şey idi. hamı bir-birinin ayağını gözləyə-gözləyə o ortam yaranırdı. və klassik olaraq, "aralarında pislər yox idi ki? əlbəttə vardı", amma onlar da zaman keçdikcə ya tək qalır, ya ağıllanır, ya da oranı tərk edirdilər. bizim oxuduğumuz ildə liseyi tərk edən 3 nəfər elə buna örnək idi. çox əfsanə zamanlardı.

ora bağlandıqdan sonra orta məktəbimə heç cürə alışa bilmirdim, sevmirdim, hətta nifrət edib, aşağılayırdım. hal-hazırda da sırf sinif yoldaşı olduğumuz üçün görüşdüyüm uşaqların əksəriyyəti lisey yoldaşlarımdır. bağlanması azərbaycan təhsilinə çox böyük zərbə oldu.