10. payızın yaşatdığı tilsimli tbilisi gecələrindən biri idi və biz xatirə qoxan bir evdə international* məni adəm, gürcü, erməni, rus, alman aurada şirinli-acılı söhbətlər edərkən mövzu söyüşə gəldi. və fuck sözünü hərkəs öz dilində qarşılığın deməli idi, nədənsə maraq oyatdı, görək başqa dillərdə fuck necə səslənir. min cürə çəkingənlikdən, utancaqlıqdan sonra nəhayət ki, bir-bir saymağa başladılar* swh . özlərinə də əcaib gəldi, niyə bu qədər tərəddüd etdikləri. ya da, niyə belə tərəddüd etdikləri özlərinə də əcaib gəldi. bunu niyə elədim? nəisə, fikir vermiyüz.
hə, sonra dönüb mənə dedilər ki, peyğəmbər kimi adamsan, sən de görək səbəb nədi? bu qədər ağzımız söyüşə öyrəşən adamlarıq, niyə indi belə sıxıldıq öz dilimizdə söyüş söyməkdən? olmaya sənin yanında oturmanın verdiyi ağırlıq, məsuliyyətmi buna səbəb oldu? sən ey ilahi shrink, olmaya bizi sınağamı çəkirsən? bunları deyərkən də damaşnikimin altını öpməyə başladılar sırayla. mən də sol əlimi çənəmə dayağ edərək dərin düşüncələrə daldım.
pay atonnan ən maraqlı yerində diqqətimi yayındırdılar. dağlara köçəcəm axırda bunların əlinnən. ancaq bu muşmulalar elə orda da gəlib tapar məni sən öl.
nəisə söhbətin məğzi odu ki, öz ölkəsində abırlı, mərifətli gəzib dolanan adamlar başqa ölkəyə gedən kimi başlayırlar sikib, soxmağa. məsələ gəlib çatanda ki, öz dilində söysün, ağız-dil öyrəşməyib deyə bir anlıq bünyəsi çaşıb qalır.
ayrı vaxt bəlkə əlavə filan elədim amma kefim qaçdı. indilik idarə edin. di davay.