4. bir müddət əvvəl bitirdiyim roman. mövzu olaraq insana heç nə vermir, yəni mövzu drama ilə fantastika arasında gedib gəlir. deyəcəksiz ki fantastika nə əlaqə. mk, adamın əfqanıstana dostunun oğlunu almağa getməsindən sonra fantastika başlıyır.
ümumi olaraq oxuduğum ən gözəl hekayələrdən biri. əgər həqiqətən də əfqanıstanda hücumlardan əvvəlki dövr belə gözəl olubsa, savaşın amına koyayım be arkadaş.
kitabda bəzi pik nöqtələr doğurdan da adamı birtəhər edir. xüsusilə də zorlanma olan hissədə, yazarın hadisələri anlatma bacarığı.
khaked hosseini, bu kitabda öz təsvir gücünün necə olduğunu göstərib. kitabın əvvəllərində amirin atasının otağını insana elə danışır ki, növbəti bölümlərdə eləbil ki o otağı tanıyırsan. nə hardadı, necədi. həmçinin də obrazların xasiyyəti, hərəkətləri.
ümumi olaraq demək olar ki, hər nə qədər amir sonra yaxşı bir şey etsədə, qorxaq, satqın və götüboşun biri olur.