26. Bir qohumum ata-anasıyla kəndə gəlmişdi. Uşaq idik bütün günümüz birlikdə oynayaraq keçirdi. Uşaq mənim öz anamı "ana" deyə çağırmağıma təəccüblənirdi (rusdilli ailə idilər). Bu xitab deyəsən uşağın xoşuna gəlmişdi. Bir gün biz həyətdə oynayanda evdəki anasını "ana, kurtkamı at da pəncərədən" deyərək çağırdı. Anası pəncərədən çıxıb "Ana nədi kəndçisən sən? Dəli oğlu dəli" dedi. Mənim orada olduğumu görə-görə bunu demişdi. O an özümü p*x kimi hiss etmişdim. Deməli "ana" demək, kəndçi olmaq ayıb bir şeymiş kimi düşünürdüm. Məndə əvvəllər natamamlıq kompleksi yaradan bu hadisə indi "russkoyaziçni" olan azərbaycanlılara qarşı gizli bir nifrətə çevrilib (artıq sözlüyə yazdığıma görə çox gizli deyil.. nəysə). Kim deyirsə ki, rusdillilər elit təbəqədir, rusdilli olmaq ruspərəst olmaq deyil yalan deyir. Bu adamlar öz millətlərini aşağı təbəqə olaraq görürlər və öz uşaqlarına da bu düşüncəni yeridirlər.
Qeyd: yazdıqlarım sadəcə ruskoyaziçni olanları əhatə edir.