145. bizim rayonda dəmiryolunun başında hər rayonda olduğu kimi işsiz fəhlələr dayanırdı o vaxt. gəlib keçənlərdən günlük işlər soruşurdular. papa bəzən işdən evə gələndə bir-iki nəfəri götürüb özüylə evə gətirdi. arada nələrsə əkdiyimiz balaca həyətimiz var idi. fəhlələrlə birlikdə günorta yeməyi yedikdən sonra onlarla birlikdə həyəti qazıb sonra da beş-on manat verib göndərirdi onları.

çox belə kasıb olmasaq da imkanlı ailə də deyildik. papa müəllim işləyirdi rayon kollecində. o vaxt o balaca həyəti qazmaq üçün niyə adam tutduğunu anlamırdım. keçənlərdə birdən ağlıma gəldi ki, məsələ bəlkə də həyətin qazılması deyildi.