3. dil öyrənmək ümumiyyətlə maraqlı prosesdi. cansıxıcıdı düzdü, sadəcə bəzəkli fikirlərnən maraqlılaşdırmaq və prosesi sürətləndirmək olar. hər yeni dildə adam yenidən uşaqlaşır sanki. infantilləşirsən, yavaş-yavaş böyüməyə başlayırsan. gedilən dil kursunda və ya məktəbdə hansısa debilskoy mövzu müzakirə olunur və məhz yeni dildə müzakirə olunduğu üçün başlayırsan kəkələməyə, nıqqıldamağa, qaqqıldamağa, zıppıldamağa. bilirsən nə demək istədiyini, o mövzu haqqında fatmanisənin başındakı saç qədər deyə biləcəyin fikirlər var amma deyə bilmirsən. çünki fucking söz balansın azdı. fikrini çatdıra bilmirsən. olursan lap təzə dil açmış uşaq. amma zaman keçdikcə söz bazan çoxalır, cümlələri ip üstündə mirvari misalı düzməyə başlayırsan. onda rahatlanırsan. böyüyürsən artıq. söz azadlığını əldə etmiş gənc kimi enerjili olursan və yeri düşdü düşmədi sırf dilini inkişaf etdirmək istəyi ucbatından gic-gic danışırsan. amma sonra əsil sən istədiyin mərhələ gəlir. bəli. sən artıq öz mühakimə və mülahizələrini sərbəst şəkildə sözlə üstəlik 3,4, bəlkə də 5ci xarici dildə ifadə etməyə başlayırsan. oğraşdı səni tuta bilən* swh .
qaldı ki, çox dil bilməyin müsbət yönləri, özüm kimi "dilbaz" ikinci adam görməmişəm. ən sevdiyim məşğuliyyətdi əsərləri, kitabları, şerləri sırf yazıldığı orijinal dilindən oxumaq. aşiqiyəm bunun. keçənlərdə məsləhətxana verdiyim elan* ömər xəyyam şerləri da sırf bu səbəbdən idi. və bunun üçün etdiyim axırdan 2ci yol idi. yəni edə bildiyimcə həryerdə araşdırmışam, soruşdurmuşam. sondan ikinci ümid sözlük idi. görək hardan necə çıxacaq.
nə qədər bacarırsız dil öyrənmək lazımdı. insanın qolunu-qanadını açır. tənbəlliyi kənara qoymaq və həvəslə girişmək laızmdı. amma ən başlıca məsələ, öyrənməyi planlaşdırdığın və ya məcbur olduğun dili sevmək lazımdı. hər halıyla sevin onu, oxşayın, məzələnin, krossword həll etməyə çalışın, qəzetlər oxuyun, gözün toxunduğu hər yeri oxumağa çalışın. bax beləcə öyrəndiyin dillə tezlikcə boy atıb, həddi buluğa çatacaqsan. sonrası da məlumdu* göz vurdum .