33. Biraz xatırlayıram o günü. 6-7 yaşım var idi. Məktəbə az uşaq gəlmişdi, həm 5ci sonuncu gün idi deyə, həm də əsas səbəbə görə. dünya partlayacaq, torpaq dağ yaradırmış kimi qabaracaq, çatlayıb aralanacaq, və çox güclü zəlzələlər olacaq deyə qorxurdum. Həmin gün atam gecə növbəsində işdə idi, anam isə axşam yeməyi ərəfəsində qonşuda yas yerinə getmişdi. Hava qaranlıq idi artıq, evdə tək daha çox qorxurdum. Elə bilirdim valideynlərimi son dəfə görmədən öləcəm. nə qədər həyəcanlansam da heç biraz da bildirmirdim, chill guy olduğumu düşünsünlər deyə, valideynlərim inanmırdı elə şeyə və bir növ mənə gülməsinlər deyə normal aparırdım özümü. Səhər anamla hələ də yaşadığımızı, atamın ölməyib işdən gəldiyini görəndə çox sevinmişdim

Ehh, dünyanın sonu, hardasan. indi gələ bilərsən. Əgər həqiqətən qiyamət olacaqdısa o gün, 6 yaşlı özümə demək istəyərdim ki, heç qorxma və kədərlənmə bizim üçün ən yaxşısı budu