20. 15 ilin sonunda yolun axırına gəlib çıxdım deyəsən. Getdim yaşadığı şəhərə, daha doğrusu ən son yaşadığını bildiyim şəhərə. Fuck knows nə qədər pul xərclədim. 5-6 gün başımdakı suallarla gəzdim. Axırı nə olacaqsa olsun deyib yazdım. Daha uzaq şəhərdə yaşarmış bir iki ildir. Bir günlük getdim yanına. Yaşatmış olduğu hər şeyə rəğmən qüruru, həyata dair inandığım hər şeyi qoyub getdim. Çünki həmişə sevginin həyatda hər şeydən dəyərli olduğu düşünmüşəm. üzr istəməyinə, bəhanələrə, səbəbələrə heç nəyə ehtiyacım yox idi. Bircə baxışı ilə belə gəl desə hər şeyi, hamını qoyub qalacaqdım bir yolluq yanında. Ən son beş il öncə görmüşdüm. Zalımın qızı elfdi elə bil. Bir insan bu qədər qəşəng olmamalıdır. Əksini iddia edən hamının qəlbini soyuqqanlılıqla qırmışam olmadığı zamanlarda da, ona görə konu tartışmaya kapalı. Görən kimi qucaqlayıb ağladı uzun uzun. Bilir onsuz da həyatdakı yeganə axilles dabanımın özü olduğunu, üstəlik ağlayanda peçin yanına qoyulmuş rezin domaşnik kimi əridiyimi Ona görə r1-ə daha möhkəm basıb həmişə hər dalana dirənəndə, bir addım geri atım deyə. Havadan sudan dünyadakı hər şeydən danışdıq məlum yerə gəlib çıxmamaq üçün. keçən beş ildə yaşadıqlarından danışdı, Çəkdiyi çətinliklərdən danışdı, indiki həyatımdan danışdı, hamının hətta öz ailəsinin və dostlarının belə mənə görə ona üz döndərdiyindən danışdı. O danışdıqca məni o ada boyda təəssüf hissi bürüdü, böyüdükcə də böyüdü. Bir onu layiq gördüyüm, qoyduğum yerə baxdım, bir onun özünü daşıyıb çıxartdığı yerə baxdım. illərdi içimi yeyib gəmirən, daha çox çalışa bilərdim, daha çox əlləşə bilərdim ki düzəsin, düzələk duyğusu o sulara qarışıb getdi. Mən ona həmişə deyirdim ki, you are the best thing that ever happened to me. Nə vaxtsa ağlıma gəlməzdi ki, onu you are best amd the worst olaraq dəyişim. Mənə yaxınımdakılar da deyirdi, özüm hamıdan da çox bilirdim ki mən bir insanın bir insana edə biləcəyinim on mini qatını etmişəm, amma təəssüf ki sevgi hər şeyi həll eləmirmiş. Mən bütün dünyanı da ayağının altına sərsəydim düzəlməyəcəkdi. mən içimdəki bütün yaraları ona olan sevgimlə sıvayıb sarıdım ama onunku çatmadı sadəcə. içindəki problemlər mənə olan sevgisindən daha böyükdür təəssüf ki. Paster kardeş demişkən sadəcə anladım ki sənin suallarına mənim cavabım yoxdur, əzizim. Mən əlimdən gələni də, gəlməyəni də etdim. Ümid edirəm sadəcə ki, hüzura çatıb, istədiyin kimi bir həyat yaşayacaqsan.

Qucaqlaşıb ayrıldıq. Hava limanında olanda yazdı ki çox sağol ki gəldin. 15 ildir içimdə yığılıb qalmış nə qədər su varıydısa hamısı töküldü gözümdən. Ən son nə vaxt o qədər ağlamışdım, xatırlamıram. Kontroldan necə keçdim, Təyyarəyə necə mindim bilmirəm. Başqa bir şəhərə bir dostumum yanına getdim sabahı gün, sağolsun heç nə soruşmadı, üç gün özümə gəlmədim. Qayıtdım sonra. Evdə qalmış son əşyalarını, bir birimə yazdığımız məktubları, dəftərləri, şəkilləri hər şeyi də ilin son günü iki qutuya yığıb verdim dostuna. Onla qalan bu son fiziki bağımız da beləcə qırımış oldu. Kürşat başarın da dediyi kimi Koskoca bir yaşamdan geriye kalan, saklanmaya değer bulunan ayrıntılar; bir çekmeceye sığacak kadar az. Göydən üç alma da düşmədi, heç kim də happily ever after yaşamadı. Yəni ki çox da şeyəlimiyin babylər.

Izdırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
Ömr-i fâni gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyleyemez hande-i hurrem de geçer,
Devr-i şâdî de geçer, gussa-i mâtem de geçer,
Gece gündüz yok olur, ân-ı demâdem de geçer