337. Həyat çox sıxıcı gəlir,insanlar,yaradılış,elə bil ölmək üçün yaradılmışıq sadəcə ölüm gününə kimi növbə gözləyirik,heç nəyin nə marağı,nə dadı duzu qalmayıb,gələcək qayğısı dediyimiz şey artıq gələcək qorxusu olub.Yenə beynimdə bu tərz düşüncələr,anksiyetə vs. ilə mübarizə apararkən uğurlu olmağa davam edirəm,amma kənardan baxanda hər şey bombadı adım kimi əminəm həyatımı kənardan görüb yaşamaq istəyən onlarla insan var,ATU məzunu,gələcəyi parlaq,maddi sıxınıtısı,dayday problemi yox,nə istəyir əldə edir vs vs. Demək olar normal dostum yoxdur,olanlar da hərəsi bir dağ dərədə,sırf flankəs bumu sevir deyə bunu belə edək deyən insan da yoxdur həyatımda,ailəvi problemlər,qızla problemlər,öz həyatımda hamıdam gizlim saxladığım problemlər,və bunlarla müqayisədə özümün tək həll etdiyim amma insanlar bilmir deyə məni işə yaramaz kimi görmələrinə səbəb olan tonla problem. int@har belə anlamsızdır,nədənsə qaçmaq və ya yaşanacaqları yaşamamağı seçməy istəmirəm sadəcə xoşbəxt olmaq istəyirəm,bunları düşünəndə,yazanda içimdən titrəşim keçməsin ya nəbilim əlimin içi,ayağımın altı tərləməsin,kimədə baxıb blya bu amerikadadı bu flan yerdədi demiyim. Ya nəme keçmişdə yaşadıqlarımı yadıma salıb özüm özümə pis olmayım,ən azı məni düşünən arada bir gecə mırta iki pivə alıb şəhəri fırlanacağım birisi olsun oğlan ya qız fərqetmir artıq. Mənim zəif cəhətimi bilsin ama üzümə vurmasın,güclü cəhətimi də bilsin lazım olanda üzə çıxarsın,mən düşəndə düşsün istəyirəm amma məni qaldıran da o olsun
Hə yoldaşlar çox şey istəyirəm?