9. Əvvəllər bir anda "mənim həyatıma manedir" şəklində insan silməyin cəsarət olduğunu sanırdım, indi anlayıram ki, cəsarətin özü ona özünü ifadə etmək şansı vermək, anlamaq və birgə üstəsindən gəlməyə çalışmaqdır.
Qapını çırpmaq yerinə qalmaq,
gözünü çevirmək yerinə baxmaq,
günahlandırmaq yerinə anlamağa çalışmaqdır.
Çünki bəzən bir insan bir səhv edir,
amma bu, onun içindəki bütün yaxşılıqları siləcək qədər böyük olmamalıdır.
Bir səhv, bütün doğruları, ən əsası, həyatımızdan birini asan şəkildə yox etdirməməliymiş