5. 1 il əvvələ qədər mən idim. Getdim bir il ərzində real həyatı yaşadım, hələ də mənəm amk bu başlığın təsvir elədiyi adam.

Deməli, sözlük, mənim ya xarakterimdəki o boşluqdandır ya da ki real həyatdakı insanlardadır problem. Mənim dating life ümumiyyətlə çox sikimsonik bir şeydir. Yaşımdan çox * talking stage-ləri çıxsaq məndə sevgili olub hamısını da qısa müddətdə tərk eləmişəm. Niyə? Səbəbin biri mənim insanlara dözümümün olmamasıdır. Qız oğlan fərq etməz hamı əsəbimi korlayır. Qızlarla sevgili olmağın problemi mənim qızlara çox dözməyim amma onların mənə tab gətirə bilməməsidir, oğlanlarla problemim onların mənə dözməsi amma mənim onlara tab gətirə bilməməyimdir. Gərək polyandry zad olsun ki mənim əlaqə normal keçsin amk.

ikinci səbəb isə odur ki sevgili olmağın məsuliyyəti də çoxdu amk. Mən xoşlamıram kimləsə fake xoş danışım. "necəsən?", "bu gün nə elədin?" "günün necə keçdi?" kimi əttökən sualları ilk başlarda vermək mənə fiziki əzab verir. Kobud insanam amk məndən xoş davranış gözləməyin. Adicə yemək yemədiyim halda durub qabağımdakı məndən şəkil zad istəsə tutub dava çıxaracam və "yazıq" qız/oğlan qalacaq mal kimi. Hər an kimləsə danışmağa həvəsim olmur, hətta ayda 1 dəfə kimləsə danışmaq istəyi gələr ya yox (ən yaxın dostum xarici. Onunla nə qədər danışsam bezmirəm).

Və ən əsası insanlara toxunmağı sevmirəm, sözlük. Qadın ya da kişi fərq etməz, kim toxunursa avtomatik iyrənirəm. istəyirəm ki spirtdə boğum özümü. Qucaqlaşmaq, əl-ələ salamlaşmaq belə iyrəndirir məni. Hələ sevgili olanda zəli kimi adama yapışmaqlarını demirəm. Özümü zəncirlənmiş heyvan kimi hiss edirəm hər dəfəsində. Ümumiyyətlə uzun sözün qısası məndən insan sevən çıxmaz. Çıxsa belə həmişə özümdən uzaqda olan tipləri sevmişəm. Əlim çatmayan, əli mənə çatmayan tipləri sevmişəm ki nəsə irəliyə getmək şansım olmasın * shi makes me angry .

Nə isə indi gələk niyə bu başlığa yazıram. 1 il olar jujutsu kaisen bitəndən bu yana göt kimi hiss edirdim. Manganın bitişi məni göt gününə qoymuşdu deyə factory reset eləmişdim, anime zad izləmirdim, manga oxumurdum, anime editi izləmirdim. Hamısının əksini edib normal insan kimi işləyib, "Relatable" videoları zadı bəyənirdim ki cəmiyyətin böyük qismi ilə eyni səhifədə olum zad * some grown-up shi . Guya özümə söz vermişdim ki Jujutsu kaisen bitdi deyə həyatımı dəyişmək zamanı gəlib zırt pırt. indi görürəm ki nah amk.

Real həyat çox streslidir aq. Başa düşə bilmirəm adi insanlar streslənəndə nə edir. Camaat dərdini gedir sevgilisi ilə bölüşür amk mən həyatıma əlavə insan alanda lap da gijdıllağ oluram bütün mexanizmim yanır.

Normalda (keçən il yay) mən stresli olanda tiktokda saatlarla anime editi izləyib, üstünə Pinterest/spotify duosu ilə də favori obrazlarımın şəklini save edərdim. Bağımlılıq amk, amma ki hər hansısa bir terapiyadan ya da insandan daha yaxşı təsir göstərirdi ruh halıma. Çünki üzərində idarəm olan şeylərlə vaxt keçirirdim.

Bayaq 1 ildir girmədiyim köhnə tiktok hesabıma girdim, hansı ki orda hər cürə Jujutsu kaisen editlərini save etmişəm (30 000-dən çox) və orda 6-cı saatımdır ki vaxtımı keçirirəm. Hal-hazırda çox belə rahat hiss edirəm elə bil meditasiya zad etmişəm ya nə. Darıxmışam insanlara özümü qapadıb ancaq anime editləri izləməkdən ötürü. Elə hiss edirəm ki elə bil bütün gün özümü saxladıqdan sonra tualetə girmişəm evimdə. idman etmək, insanlarla əlaqə qurmaq, yeni dostlar qazanmaq, sevgilinin olması, yuxu rejimini düzəltmək və s. Heç biri bu içimdə hazırda var olan hissi yarada bilmir aq. Çünki hamısı mənə performative gəlir, onları etməyə enerji sərf edirəm. Hazırda Tək əskiyim qulaqcığımın və spotify-ın olmamasıdır yoxsa indi Pinterestdə də vaxt öldürürdüm.

(baxma: ipad kid)
(baxma: i missed being asocial)