6. bu günlərdə 11-ci siniflər universitetə qəbul olurlar. içi mən qarışıq yoldan kim keçir universitet oxuyur mk. bitirmişikdə bir sik yoxdu ortada. əsgərlikdə olanda 1 il 6 aylıqlara deyirdim niyə oxumamısan zad. deyirdi nə sikirəm məndən oxuyan çıxmaz, marağım yox idi, imtahan verdim kəsildim zart zurt. ən düzünü elə bunlar edib bəlkə də. 4 il boşuna əyaq döymək mənasız idi. onsuz da mənasızlığın içində boğuluram, bir tərəfdən də hədəfsizliyin gətirdiyi universitet küçələrində dala qabağa getməkdən sarvat oldu başım. elə bilirsən nə isə olacaqsan. həm özünü həm də ətrafını 4 il rahat aldatmaq olur. əslində olan: əsgərlüydən qaçırıq blətt. hamıya aid etmək istəmirəm ,amma, əgər ki, fiziki işlərə marağınız varsa başın buraxın bu suların. ya da başın buraxmayın aq maraqlı idi bir tərəfdən də. ama yol tapmaq çətinləşir. indiki valideyinlərdə ki blət. mənim uşağım kimdən əksiydi bas pulu getsinlər müəllimlərin yanında yesinlər. kaş ki, sistem başqa olardı. sadəcə həvəs, hədəf və maraq tələb edərdi universitetlər. yoxsa hansısa sikimdirib bir kimya sualından adama bal yazmazdılar. ona görə də düzünə fiziki işlər. qocalmağa qoymur adamı, ölkə ölkə olsa idi sınamaq olardı bəxtimizi. əlacsız və bi çarə qalmışam ortalıqda indi də maşın ustalığını öyrənirəm. nə edim mq belə şeylərdən xoşum gəlir? masa başı oturub səmimiyyətsiz dostluqların qurbanı olmaq istəmirəm, hər şey ciddi hər şey bir vəzifəyə baxır belə olmasın. nə qədər bezsən o qədər marağa dolur insan. ömür çürütməkdən danışmıram, ömürü alın təri ilə yola vermək başqa şeydi. bir yerdə saatlarca, aylarca, illərdə oturub qalmaq, eyni monoton həyatları paylaşmaq. hara qədər rahat yaşaya bilər insan? tak şto bir yerə qəbul olanda uzun oturub fikirləşin. bilirəm, çətindi. kiminsə sizə öz qəlbinizdən keçın yönü verməsi çətindi. yəqin ki, bu qədər camaat universitet bitirih bitirdiyi fakültəni boş yerə söymür. onlar bədbəxtlərdi. siz də bədbəxt olmayın, xəyallarınızın dalı ilə gedin, bəlkə tutdu tutar ayran tutmaz qatıq blət. nə edəsən?

bir yerdə görmüşdüm deyir;" valideyinlərimiz diplom dalı ilə düşməsə idi bizim hazırki olduğumuz yer." futbol meydançalarından bəhs edir, və bir o qədər də kədərlidir. heç vaxt öz qərarları ilə yaşamadı, ona bunu öyrədən də olmamışdı zatən. indi oturub fikirləşəndə böyük bir boşluq və yaşıl diplomla baxışırlar kim döyər bilmirəm, amma, uduzan tərəf bəllidir.