2. – mesaj yazdım, seen oldu. cavab gəlmədi. bu an özümü Dostoyevski qəhrəmanı kimi hiss etdim: cavab gözləmək deyilən şey, əslində, insanın öz vicdanı ilə dialoqudur. sən mesaj yazmırsan, sən öz içini kiminsə oxumasına verirsən. cavab gəlməyəndə də içindəki boşluq böyüyür, sanki “Cinayət və Cəza”nın bir fəslini yaşayırsan.

– bəlkə də cavab verməmək yeni əsrin ən səmimi cavabıdır. Çehov “insanı susdurmaq istəyirsənsə, ona heç nə demə” deyə bilərdi, amma biz artıq bunu WhatsApp-da öyrəndik.

– qəribədir, bir zamanlar məktub yazıb aylarla cavab gözləyirdilər. indi isə 3 dəqiqə “seen” üzərində dayana bilmirik. vaxt sürətlənib, səbr ölüb, amma gözləməyin travması eyni qalıb.

– və bəlkə də bütün məsələ bundadır: yazışmalar Dostoyevski romanı kimidir — hamı uzun-uzadı izah gözləyir, amma həyat daha çox Çexov hekayəsinə bənzəyir: qısa, soyuq, qəfil bitən.