1293. Elə olur ki, sözlər dəqiqələrin köməyi ilə yaranır, boğazda qalır, amma dilindən heç kim çıxmır. Ürəkdə danişmaq dünyası örtülür, amma qalibi qazanan dünya gizlənir. Sanki günəş olduğunu zənn edirsən və kədəri qəbul etməyi bilmirsənsə, istədiyin şeyin altında əziləndə həyəcanlanırsan. Bəzən insanlar susmaq istəmir, susmağı bilmirlər.
Çünki sözdə suallar var, çünki sözü həzm etmək imkanı var. Fikir versəniz, desəm, başa düşməyəcəyəm, ya da daha çox ağrıyacaq. Dərdlərlə, içinizdə olan hisslərlə, cırıltılı sözlərlə, əlvida. Bu sükut bəzən o qədər ağırlaşır ki, qəlbində qar fırtınası girir, amma səhrada tam zəiflik davam edir.
Hər kəsin əzələləri normaldır, sakitdir, amma içində müharibə var.

Bəzən cümlələrdə insanın anı bilməməsi gizlənir. Susduğun zaman gələcək sözlər daha da cəsurdur...