4. Çox başqa bir şey deyəcəm.. bəzən bir insanı bir anda səbəbsiz sevirsən. (junga görə Birini sevmək ruhumuzun o insanla bir rezonans tapmasıdır. bəzən “tip” uyğun gəlməyə bilər, amma enerji, duruş, hətta davranışlar bizim içimizdə doğma bir şey oyadır)

Hə, səbəbsiz sevirsən, doğma olursan. Bəzən bəzi uyuşmazlıqları görüb ayılırsan ki, kaş ki səni sevməzdim deyə.. bəzən o insan şükür səbəbiniz belə olsa.. bəzən uzaq məsafə, bəzən fikir ayrılıqları, bəzən narahatlıqlarınıza səthi yanaşma düşündürür.. sevgi bağlayır sözsüz, amma qəlb də ürək də boynu bükük durur sorğulayır.
Bilirəm, Sevgini yaşamaq üçün hər şey ideal olmaq məcburiyyətində deyil. Amma eyni zamanda qəlbimiz “haqqımızı aldıq mı?” deyə soruşur, çünki sevgi yalnız xoşbəxtlik deyil, eyni zamanda hörmət, dərin anlaşma, paylaşım və ruhən doyma istəyir.

iyi de neden dersiniz? Sorğulamalarınızda

Tibbə qəbul olanlarda görürəm "general surgeon" umu tapacamlar falan, həqiqətən idarəli sevgi olur ki? My type dediyin biri sənin tapdığın olur ki? Sevdiyin my type olur. Çünki sən boy falan fikirləşirsən, amma sənin ruhunun başqa bir şeyə ehtiyacı vardır və o insanı tapdıqda bəzən "bu tipim deyil" deyəcəyin şəxs sorğulamadan tipin olur.
My type həm xarici görünüş, həm də ruhani bağlanma ilə qarışır.
Bir insanın səni sevməsi də , səndə olan gözəlliyi(istər dış, istər iç) başqalarından fərqli görməsi də ayrı xoşbəxtlikdir. Durun bu xoşbəxtlikdir? Ürəklər hər zaman tamamlanar? Yoxsa qalan yeri biz mi uydurarıq? Uyduramazsak ne olacak? Ağrı və dərin sorğulama..
Ee başqasını sevsək?

Axı başqa birini də sevmək istəmiriksə?-*

Qaldıq mı bir labirintdə?
insanlar bəzən yalnızlığı və sevgi boşluğunu içində daşıyaraq yaşayırlar. Burada seçim var: ya öz boşluğunu tanımaq, özünü tamamlayacaq şeyləri tapmaq, ya da yeni əlaqələrə açıq olmaq. Amma yeni biri ilə qarşılaşdığında, “yeni sevgiyə yer yox” deyirsənsə, bu boşluq sənin həyatının bir hissəsi olaraq qalır. Və bu da ağırdır.

Xülasə, sevgi seçilə biləcək və mükəmməl görünən bağ deyilmiş.

Bəzən tamamlanmayan ürəklərlə, yanlış insana verilmiş saf hisslərlə bir ömür yalqızlığa səbəbdir.
Yanıldığın və tək qaldığın anlar, səni özünü tanımağa, həqiqi ehtiyaclarını görməyə və gələcəkdə daha sağlam bağlar qurmağa yönəldir. Amma bir çuxurda aşinalıq yaranacaqsa ya o çuxurda qalacaqsan ya da əldə etdiyin özünü inkişaf orada dəbələndikcə əlində qalaraq yalqızlığı seçəcəksən.

Ya xoşbəxt ata ya da yaxşı əmi olacam söhbəti

Ümid edirəm ,izah edə bildim.