280. boş ötürdüyüm hər gün üçün vicdan əzabı çəkirəm. tənbəllikdən qurtula bilmirəm, ən güclü maddə belə bu qədər aludə etməzdi məni özünə.
hər an, hər saat özümə faydalı bir şey etmək yerinə gic gicə bir şeylə məşğul olmağı daha xoş görürəm.
sanki, beynimin hər şeyin fərqində olan tərəfi var, amma bu tərəf seçimlərdə məğlub olub və o digər vecsiz vurdumduymaz tərəfin bədənimi məhv etməsini ağlaya ağlaya izləyir.