1. elmi açıqlaması belədi ki,başqalarının ağrısı, problemi, stressi və travmaları ilə ayna neyronlar vasitəsilə bağ qurduqda, uzun müddət sonra bədəndə bir növ bunalım hissi yaranır. Artıq orqanizm başqalarının dərdini qəbul etmir, kiminsə şikayətini eşidəndə qıcıq hissi yaranır. Çünki istəsən də, istəməsən də onları anlamaq məcburiyyətində qalırsan. Bu da insanı digərlərindən uzaqlaşdırır, izolyasiyaya aparır. Bir müddət tək qalmaq, öz qayğına qalmaq kortizol səviyyəsini azaldır, dopamini artırır. empatiya istənilərək qazanılan bir birşey deyil onun gözəl tərəfləri olsa da tükəndirən tərəfləridə var

Başqa bir deyimlə in Azerbaijan we don't say “I’m mentally exhausted” we say "tüpürmüşəm hərşeyə. "
sifarişi verən: Bertrand Zobrist