2. Hal-hazırda bu vəziyyətdəyəm. 1 il yarım izoliyasiya o qədər dərinləşdi və bütünləşdi ki, indi onu ata bilmirəm. Açığı sual versəz, sorğulamadan bunun davam etməsini istəyirəm də deyə bilərəm. Buradakı ilk şərhdə vurğulandığı üzərə vaxtı ilə uzun illər tanədığım hər kəsə qarşı humanist və empatiya ilə yanaşımım onların hər birinə dərman özümə zəhər oldu. Və onu qeyd edim ki, bunu etdikcə fərqində olmursuz. Yığılır bir yerdə içinizdə özünü gizlədir. Başlayır bəzi səbəbsiz yuxusuz gecələr. Fərqinə varırsız ki, nəsə düz gedmir. Başqa boşluları dolduraraq, hiss edib sarmalayaraq özünüzü itirir və boşluqda sillə dəyir üzünüzə ki, "bax gör bir ətrafına hansı biri sərf etdiyin efforları sənə edib sənə çiyninə yaslanmağı təklif edir?". Bəli beləcə başlayır yeni başlanğıc, yeni simulyasiua, yeni xarakter update'i. (Əgər gücün varsa*)