1295. Hərdən elə gəlir ki, həyat mənimlə oyun oynayır nə qədər qaçsam da, qaranlıq hər addımımda məni tapır. içimdəki sükut o qədər ağırdı ki, danışmaq istəyəndə səsim boğazımda qırılır. Mən çox şey yaşatdım ürəyimə, amma heç kim bilmədi, heç kim hiss etmədi. Çünki insanlara göstərdiyim üzüm başqadı, içimdə gizlətdiyim mən isə tam başqa. Bir gün baxırsan, ən yaxın bildiklərin yad olur, yad saydıqların isə sanki heç vaxt var olmamış kimi. Mənim qırıldığım yerdə heç kim olmadı, sadəcə özümü özümə təsəlli verməyə məcbur qaldım. Bu da öyrətdi ki, ən sonunda yenədə tək özünsən. Zamanla görürsən ki, hər şey dəyişir insanlar, sözlər, vədlər... Amma dəyişməyən tək şey ürəyində daşıdığın o acılardı..