16. qəzəbin, narkotik kimi, insana müvəqqəti bir zövq verdiyini, onu bir anlıq dondurduğunu, amma eyni zamanda içdən-içə tükətdiyini vurğulayan və daimi qəzəblə yaşamağın mümkün olmadığını göstərən kült bir filmdir.

Faşizmin insan bədəninə və ruhuna vurduğu zərərləri həm fizioloji, həm də psixoloji baxımdan çox real və sarsıdıcı bir dillə işləyib.

Bir ideologiyanın arxasınca kor-koranə getməyin, sonda necə bir dağıntıya gətirib çıxardığını ən real şəkildə göstərən bir portret kimidir.

Aktorlar çox yüksək səviyyədədir. Xüsusilə Edward Nortonun abimizin performansı sadəcə aktyorluq deyil qaqam rolu oynamır, onu yaşadır. Mütləq izlənməli olan filmlərdəndir.

Derek deyirdi ki, “bir yazını sitatla bitirmək yaxşıdır. Çünki kimlərsə artıq sənin demək istədiyini səndən daha yaxşı şəkildə deyib. Əgər daha yaxşısını yaza bilmirsənsə, onların sözünü al və yazını təsirli şəkildə bitir.”

“Biz düşmən deyilik, dostuq. Düşmən olmamalıyıq. Nifrət bizi sınağa çəkə bilər, amma ürəklərimiz arasındakı bağları qıra bilməz.