14. Millət demokratiyaya hazır deyil çünki. Üçüncü dünya ölkəsinə demokratiya gətirmək düşünüldüyü kimi asan deyil məncə. Nə qədər ki, millət öz mənafeyini qanundan üstün görəcək, demokratiya adlanan şey bura gələsi deyil. Bunun ən bariz nümunəsi yol qayda qanunlarını pozub, 3 bal və 60 manat ödəmək yerinə 20 manat verib söhbəti bağlayanlardır. Çünki 20manat ödəyib qabağa düşmək qayda qanuna uyub, sivil topluma qatqı vermıəkdən daha sərfəlidi. Tarixdən də baxsaq
1918–1920-ci illərdəki ilk müstəqillik təcrübəmiz, əslində xalqın ümumi istəyindən çox, bir qrup ziyalının və dar çevrənin zəhməti sayəsində baş tutdu. O vaxt ölkədə insanların böyük hissəsinin nə müstəqillik, nə demokratiya, nə də bu kimi anlayışlarla bağlı ciddi düşüncəsi yox idi. Sadə adamlar sadəcə müsəlman olduqlarını bilirdilər. Hətta ziyalıların və dövlət başında olanların öz aralarında da kimlik məsələsində qarışıqlıq və tərəddüd vardı.

Sovet hakimiyyəti qurulandan sonra ilk iyirmi ildə demək olar ki, bütün siyasi elitanı sıradan çıxardılar. Ondan sonrakı tarix isə hamıya məlumdur. Bir az ürək sıxıcı səslənsə də, demək lazımdır ki, Azərbaycan xalqının tarixində güclü bir demokratik ənənə olmayıb. Xalqın öz içindən gəlməyən, yəni aşağıdan yuxarıya doğru qurulmayan sistemlər də çox vaxt uzunömürlü olmur, lazım olanda dağılır.

Belə baxanda, xalqın keçmişinə nəzər yetirməklə bu günümüzü və gələcəyimizi az-çox təxmin eləmək olur.