1. meyxananın düz formaya düşməsi üçün əvvəlcə bir həqiqəti qəbul etmək lazımdır: problem sənətdə yox, onun ətrafında yaranan zibil mühitindədir. Narkotik, söyüş, alçalma – bunlar meyxananı gücləndirmir, əksinə, sənətin adını batırır. Ona görə ilk addım sərhədi çəkməkdir. Nə qəbul olunur, nə olunmur – aydın şəkildə.

Sonra gəlir səviyyə məsələsi. Sözə dəyər verən münsiflik sistemi olanda adamlar artıq “kim daha çox söydü?” deyə yarışmayacaq. Ustalıq tələb olunanda söyüş öz-özünə sıradan çıxır.

Leqallaşma da sistemlə olur. Lisenziyası olan tədbir, səhnədə minimum qayda, təhlükəsizlik – hamısı meyxananı qaldıran şeylərdir. Online platformaların filtr etməsi də vacibdir. Söz gücü başqadır, hər zibili “sənətdir” deyib bazara çıxarmaq başqa.

Bir də təşkilatlanma. Meyxanaçı assosiasiyası olsa, həm hüquq qorunar, həm də öz içlərində nizam yaranar. Nəticədə yarış söyüşdən ustalığa keçir.

meyxana sənətdir. Düşüncə tələb edir, refleks tələb edir, məna tələb edir. Sadə “dedi-qodu ritmi” deyil. Ona görə bu sənəti təmizləmək, doğru formaya salmaq və qorumaq lazımdır. Əks halda, bu ölkənin ən güclü söz ənənələrindən biri öz dilinə görə yox, ətrafındakı səs-küyə görə itəcək.