1. Həyatın ritmi bəzən yorğun bir simfoniya kimi gəlir. Hər bir səhər eyni səslərlə açılır, hər bir addım eyni səssizliklə tamamlanır. insan içində bir boşluq, bir bezmişlik hissi daşıyır, amma bu yalnız məyusluq deyil bu, yaşanmış anların, çəkilən ağrıların və itirilmiş ümidlərin melodiyasıdır.

Bəzən bir küncdə oturub, gözlərini bağlayanda, daxildəki bu simfoniyanın müxtəlif tonlarını eşitmək olar, kədərin dərin notları, xatirələrin kölgəli akkordları, nadir sevinclərin işıq saçan səsləri. Hər ton, hər ritm insanı öz içində bir səyahətə aparır bəzən yorğun, bəzən sakit, amma həmişə həqiqi.

Bezmişlik, yalnız zəiflik deyil. O, insanın həyatı dərk etmə, sınanmışlıq və yenidən doğulmaq arzusunun melodiyasıdır. Hər simfoniya kimi, bu da bir sonla tamamlanacaq, amma notları insanın ruhunda həmişə əks-səda verəcək.
sifarişi verən: qaçaraddımdanenənanənan