22. Əsasəndə gecələr daha çox olur. Gecələr səs azalanda, şəhər yatanda, insanın içindəki səs daha ucadan danışır.
Bəzən o səs elə kəsici olur ki, nəfəs almaq belə çətinləşir. Elə bil qaranlıq, içindən bir əl uzadıb səni özünə çəkir. Yorğunluqla, ümidsizliklə birləşir. intihar arzusu yaşamaq istəməmək deyil, belə yaşamaqdan yorulmaqdır.
insanın içi məni anlayan varmı?deyə qışqırarkən səsi boğazında qalan bir fəryaddır. Bəzən insan ölmək istəmir. sadəcə, bir az dayanmaq, nəfəs almaq, kimsənin toxunmadığı bir yerdə sakitcə ağlamaq istəyir.