24. insanın istək və fikirləri olur. istəklərin fikir yaratma, fikirlərin isə istək doğurma gücü var. Amma ifadə olunmayan istəklər kimi, özünə istək tapmayan fikirlər də mövcuddur. Dünyanın içində yaşayan insan, eyni zamanda öz içində bir dünya da daşıyır. Doğum, yaşam və ölüm arasında keçən bu yolun içində insan, dünyanın süni intellekti kimidir: başlanğıcı, yaşamın özünü və sonu təsəvvür edərək, mənalandırmalar, inanclar və anlamlarla şüurunda axan suallar və cavablar yaradır.

Bir bədən — canlı qalmaq üçün dünyaya bağlıdır. Amma zehin, ruh və ya şüur adlandırdığımız o görünməyən varlıq bədənin içində tutulduğu zaman bəzən bir axına düşür. Bədənin içində daşan duyğu və düşüncələr, bədənin öz məhdud və qəlibli formasına sığmayanda, “öz” adlandırılan yeni bir hissə çevrilir və yadlıq kimi oyanmağa başlayır.

Bədən beyinlə toqquşub siqnallara qarışanda, bədənin ritmini pozan həmin “öz” nə olduğunu tapmaq, harada gizləndiyini anlamaq üçün hərəkətə keçir və özünü dərk etməyə çalışır. Bu “öz” bədənin içində yadlıq hissini gücləndirdikcə, beyində fikirlər partlayır. Daxili mübahisə və çatışma artır, fikirlər dağılıb qarışdıqca, bədən və özün övladı olan ruh da ağlamağa, qorxmağa başlayır. Əvvəllər bütöv olan bu ailə — bədən, öz və ruh — artıq parçalanmışdır.

Ruh ağladıqca, gözündən axan sular kökünə axır və onu böyüdür. Bədən və özdən doğan ruh, onların genini qədim bir yaddaş kimi uzaqlara exo edir. Ve ruhun öz səsinin, boşluğun içindən özünə qayıtması onu uzaqlardan doğma bir inanca aparır. Ruh boşluğa nə desə, nə qışqırsa, ayna olur ona səsi, özünü görməyə başlayır. Və ruh deyir ki, artıq bu ailədə mən yadam ey boşluq, səninlə gəlmək istəyirəm deyir və boşluq da cavab verir səninlə gələmək istəyirəm... mətində qramatik və cümlə qarışıqlıqlarının düzəlişi üçün ai dən istifadə olunub